Koning Musty en zijn twee bloemenprinsesjes

En zo gebeurde het dat wij afgelopen woensdag een tweede kitten gingen halen. Want het mooie zilver tabby poesje waar wij waren kijken, was toch nog beschikbaar. Nu had onze Musty maar liefst twee mooie meisjes om mee te spelen, hij voelde zich de koning te rijk. Het ijs was snel gebroken toen ze was gearriveerd. Musty is een rustige lieve kater, die eigenlijk alles wel goed vindt. Lilly vond het nieuwe vriendinnetje eerst nog wat spannend, maar toen ze door had dat het wel erg leuk was om samen met de achtbaan te spelen, was het ook met haar dikke pret.
En hoe ontzettend toevallig dat de stamboomnaam van dit poesje Lotus is. Dat past perfect bij Lilly (ook de stamboomnaam). Tja, toeval? Eigenlijk geloof ik daar niet zo in, het heeft gewoon zo moeten zijn.
Inmiddels hebben Lilly en Lotus enorm veel plezier samen en koning Musty bekijkt de tafereeltjes van zijn spelende prinsesjes eens rustig van een afstandje. Het poezenleven in huize Pols is goed. Nu moet er alleen nog zo snel mogelijk een mooie buitenren komen. En wat ook erg spannend is, kennis maken met de honden. Maar alles op zijn tijd. Eerst maar eens genieten van elkaar en van het speelgoed in de kattenkamers.

Nog meer kittens

Afgelopen vrijdag zijn we nog een keer op kitten bezoek gegaan. Dit maal in Gennep. Daar zat een heel lief Black-tortie Maine Coon poesje. Ze kwam direct lekker kletsend op ons af gelopen. Tja.... dan ben je toch verkocht. Maar we zijn sterk geweest en hebben afgesproken dat we er een nachtje over zouden slapen. Dat hebben we gedaan en het was een heerlijke droom. Dus toen we de volgende dag alle twee nog steeds verliefd waren, hebben we de knoop doorgehakt. Dit poesje zouden we gaan halen. Want één poesje vonden we toch net niet leuk genoeg, nu kunnen ze samen spelen. Samen? Ja, inderdaad, want het zilver grijze poesje van afgelopen donderdag bleek nog beschikbaar te zijn en haar gaan we dan ook a.s. woensdag halen. Twee lieve poesjes om samen te spelen en natuurlijk hoort bij samen ook nog onze lieve kater Musty.
Maar terug naar vandaag. We hadden afgesproken om 14.00 uur. Natuurlijk waren we veel te vroeg. Omdat het nogal warm was, konden we niet in een stilstaande auto blijven wachten. En de eigenaren van het poesje zouden speciaal voor ons om 14.00 uur naar huis komen van een braderie. Zij waren er natuurlijk nog niet. Dus zijn we maar een extra rondje gaan rijden, dan heb je in ieder geval de koelte van de airco nog. Om 13.50 uur kwamen we weer terug bij de plaats van bestemming. Ja hoor, de auto stond er. Duidelijk herkenbaar door de sticker: I love Cats. We belden aan en wederom kwam de kleine Lilly direct op ons toegelopen. Dus nog geen minuut nadat we binnen waren, stond Jan alweer te kroelen met de kleine op zijn arm. We hebben even wat gedronken en nog even bij alle andere katten gekeken, maar eigenlijk wilden we zo snel mogelijk met onze nieuwe aanwinst naar huis.
In de auto was Lilly heel lief en rustig, natuurlijk liet ze af en toe van haar horen, maar ze lag rustig in het kattenkooitje op mijn schoot. Thuis hebben we haar eerst even in de kattenkamer gezet. Even tot rust komen van alle belevenissen. Musty vond het in eerste instantie een beetje raar allemaal. Wat was dat nu weer? Maar ook hij moest gewoon even wennen aan de nieuwe situatie. Ook Lilly schrok toen ze hem zag, hoge rug en blazen, dat kleine ding. Maar het gaat steeds een beetje beter. Tja, moet allemaal nog wennen.
Gisteren hadden we de nieuwe krabpaal al in elkaar gezet en wat andere speeltjes klaar gezet in de kattenkamer. Het was wel ongelooflijk warm vandaag dus het raam stond op een haakje, het was redelijk goed uit te houden in het kamertje. Tegen de avond begon Lilly tot zichzelf te komen. Nu ging ze op ontdekkingstocht. De krabpaal werd uitgeprobeerd, het mandje, de achtbaan met het balletje. Kortom, ze had het er maar druk mee. Tot slot zocht ze een lekker plekje in onze kledingkast en lag ze heerlijk te pitten.

Djengiboy Lilly

Het mandje ligt lekker 

Lekker naar buiten kijken

Spelen met de veertjes (aan een hengeltje)

Wie is dat????????

Nieuw vriendje

Die gekke Musty... nu hij geen kattenvriend meer heeft, heeft hij vriendschap gesloten met een ekster. Ja, je gelooft het niet, maar het is heus waar. Het malle vogeltje komt Musty echt halen of uitdagen, hoe je het noemen wilt. Musty doet af en toe even alsof hij hem wil pakken, maar doet het nooit echt. Het is echt een spel tussen die twee. Nou het zal niet al te lang duren, want we gaan het kattenluik sluiten eerdaags. Ik wil niet nog meer katten verliezen aan die nare auto's. En dan komt er een mooie grote kattenren in de tuin. Want hij wil natuurlijk nog wel af en toe lekker buiten kunnen liggen. En dan.... gaat Musty een ander vriendje krijgen... of liever gezegd... vriendinnetje. Want we zijn vanmiddag bij prachtige Maine Coon poesjes gaan kijken. En ja, nu gaat dan toch echt eindelijk een keer die wens in vervulling. Er gaat een Coon poesje komen! Wanneer, en welke precies, dat blijft nog even een verrassing... maar vanmiddag hebben we heerlijk kunnen knuffelen!

Nog meer slecht nieuws...

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik heb geschreven op dit blog. Inmiddels hebben er twee kanjers van ons, ons verlaten. Lieve wijze heer Felix is overleden naar aanleiding van een nierprobleem. Hij had altijd een zwakke gezondheid, hoewel je dat niet aan hem merken kon. Hij was de grote beschermheer van de andere katers en de schrik van de buurt. Binnen was hij echter de zachtheid zelve. Wat een lieve zachte kroelkater was het. Toen zijn nierprobleem wel heel erg werd en hij echt pijn kreeg, moesten we de moeilijke beslissing nemen om hem te laten gaan. Intens verdrietig waren we over dit bericht.
En tot ons grote verdriet kregen wij op 11 mei wederom telefoon van de dierenambulance. Ik kon het bijna niet geloven. Frodo was aangereden. Frodo, die slimme snelle kater, die iedere auto jarenlang te snel af was geweest. Nu dan toch slachtoffer van de meest gevreesde vijand van de kat. We troosten ons met de gedachte dat Frodo weer samen is met zijn grote maatje Felix. Ze liggen naast elkaar begraven achter in onze tuin. Maar het heeft mij wel enorm aan het denken gezet. Want wat nu? Musty is nog alleen over en zichtbaar eenzaam. Musty is een lieve kruising Britse korthaar x Hollandse straatkat. Hij is niet te groot, wat kort op de pootjes, heeft een enorm lief zacht stemgeluid en is super zacht en vriendelijk. Hij ligt graag bij ons op bed en komt voor het slapen gaan een poosje kroelen. Maar.... wat nu?
Een kat erbij en weer het risico lopen dat we veel te vroeg afscheid moeten nemen?
De katers binnen houden? Maar wat doe je een Hollandse straatkat dan aan? Musty zou het niet zo erg vinden, die is rustig en meer hond dan kat, zeggen we wel eens. Maar als je er één treft als Frodo, dan zou het dierenmishandeling zijn om die te proberen binnen te houden.
Daarnaast speelt al jarenlang de wens om eens een raskat te nemen. En dan natuurlijk niet zomaar één. Ons hart ligt dan bij de Maine Coon. De reden is simpel, het gaat ons om het geweldige karakter van deze kat. Ook hier kan je bijna zeggen, dat het de hond is onder de katten. Het is een rustige kat (hoewel hij ook heerlijk speels kan zijn zo af en toe), heeft een lief zacht stemgeluid en kletst graag, is een gezelschapsdier en bovendien ziet hij er nog prachtig uit ook.
En zo overwegen we nu dus serieus om de stap te gaan wagen.
Misschien krijgt Musty wel een heel mooi, half langharig vriendinnetje.....

Heel triest bericht

Mijn kat

Mijn kat.

Zwart wit,

fluwelen pootjes.

Passend, zittend,

in 't gelid.

Kopje schuin,

gespitste oortjes,

begroetend mij,

in kattenwoordjes,

wippend 't puntje

van zijn staart.

Dan springend

in een kloeke vaart,

op keukenkast.

Of springt van tafel op balkon.

En wat mij steeds opnieuw verrast:

Is zijn onfeilbaar schatten.

En nimmer zich verkijken,

op zijn sprong.

Vanavond kregen wij een triest telefoontje. Het was Gerrit van de dierenambulance. Hij stond bij de garage aan de overkant. Daar lag een zwart met witte kat. De chip gaf aan dat het Moppie was. Lieve Moppie, we zullen je zeker missen. Veel te jong, nog geen twee jaar oud.... één auto maakt het verschil. Maar ik ben blij dat wij je kunnen begraven, hier in de tuin. Dat we ons niet hoeven af te vragen, waar jij zou zijn. 

De naam is BOND, Moppie Bond......

Ja mensen, vandaag was ik op een geheime missie. Geheim kater, dubbel 0 CAT, ging under cover. ik zal even uitleggen wat under cover betekent voor de mensen die niet van James Bond films houden of geen Engels spreken. Under cover betekent dat je een soort van vermomd bent zodat andere katten niet zien dat jij het bent.
Vandaag ging ik dus under cover en ik deed net alsof ik de weledel gestelde heer Felix was. Nu lijk ik natuurlijk altijd al wel een beetje op de grote leermeester, maar als je goed kijkt, zie je dat Felix toch iets zwarter is dan ik. Dus ik moest ervoor zorgen dat het wit niet meer wit was, maar zwart. Dat valt nog niet mee. Kijk, groen is geen probleem, dat is even door het natte gras rollen en klaar is Kees, uuhhh Moppie bedoel ik dan. Bruin is ook geen enkel probleem want achter ons in de wei lopen paarden en die laten van alles achter, waar je bruin van kunt worden. Maar zwart?
Na een poosje nadenken ging ik maar eens kijken of er iets bruikbaars was te vinden bij de Welkoop. Ja, wij boffen maar mensen, wij wonen slechts 3 huizen van de Welkoop vandaan. En bij de Welkoop hebben ze een grote kapschuur achter op het terrein waar van alles en nog wat te vinden is. Er zijn daar ook altijd veel muisjes, dus we gaan er ook regelmatig even op jacht. Maar vandaag was ik dus op een geheime missie om te ontdekken hoe ik zwart kon worden. Het is me uiteindelijk gelukt. Ik heb geen idee wat het was, maar het was zwart. Het vrouwtje en de baas zijn er minder van gecharmeerd dan ik. Ze zagen direct dat ik het was, dat was al een domper natuurlijk.... de bedoeling van under cover is dat mensen je namelijk NIET herkennen. Helaas, het vrouwtje en de baas kennen mij zo goed dat ze er niet in trapten. Nee, sterker nog ik kreeg allerlei vragen naar mijn schattige koppie geslingerd. "Hè gat, waar ben jij nou geweest?" en "Wat heb jij nou weer gedaan?" en "Hoe krijg je dat nu weer voor elkaar?" en "Kolere, hoe krijgen we dat er weer af?"
Nou die laatste vraag, was wel een goeie al zeg ik het zelf. Alhoewel ik geen idee heb wie Kolere is. Maar zwart erop was geen probleem, maar eraf? Toen mijn geheime missie over was (overigens het was wel leuk hoor, want de katten uit de buurt gingen allemaal ver voor mij weg, hahaaha, die dachten echt dat ik de weldedel gestelde heer Felix was en daar zijn ze als de dood voor) moest ik mij weer ontmommen. Dus zeg maar, weer de eigen ik worden en de under cover kwijt zien te raken. Nou, ik kon wassen wat ik wilde, maar het lukte niet. Het zwart werd wel grijs, maar wit???? Nee, geen wit te zien.....
Mmmm, ik ben benieuwd hoe lang ik under cover moet blijven?????

Gelukkig nieuwjaar

Ja mensen, het is weer zover. Wij katten vinden dit eigenlijk in het geheel niet prettig. Zo aan het eind van het jaar vindt de mens dat hij moet vieren dat het jaar ten einde is. Op zich geen probleem, ze vieren maar raak. Echter de rare gewoontes die daarbij horen zijn niet voor de poes! Vele mensen (onze lieve baas en vrouwtje vormen hier een prettige uitzondering op) vinden het namelijk leuk om vuurwerk af te steken. Vuurwerk, wie bedenkt zoiets? Het lijkt wel een complete oorlog. Jazeker, mensen, uw weledel gestelde heer Felix weet zeer zeker wat oorlog is. Zoals het u wellicht bekend is, heeft een kat wel 9 levens, en ik, Felix ben bezig aan leven nummer 8. In één van mijn vorige levens was ik een prachtige kat, leefde in Rotterdam maar helaas was dit in de ellendige oorlogstijd. Ik weet dus wat schuilkelders zijn en bij harde klappen ben ik nog altijd geneigd de kelder in te kruipen.
Dit jaar hebben de baasjes het kattenluik met Duck tape dichtgemaakt. Alsof wij vrijwillig naar buiten zullen gaan met dit geweld. Pfffff, we denken er niet over!

Nee wij hebben de ellendige verhalen al weer gehoord, sommige mensen schijnen het zelfs leuk te vinden om rotjes aan kattenstaarten te binden en nog veel ergere dingen. Zoals u hier kunt lezen, maar wees gewaarschuwd, dit artikel bevat zeer schokkende feiten!!! 
Dierenbeulen blazen kat op.
Ja mensen, de beschaving van uw ras is soms ver te zoeken.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat het dit jaar (tot nu toe) nog niet zo erg is als voorgaande jaren. Tja, het kan er ook mee te maken hebben dat ik de knallen niet zo goed meer hoor. Voor een heer van mijn leeftijd is het niet gek dat zijn gehoor het iets laat afweten. In dit geval helemaal niet zo erg dus. Maar ook heer Frodo en de kwajongens, Moppie en Musty, schijnen er nog niet veel last van te hebben. Wij liggen allen nog heel relax op ons favoriete plekje. Voor mijzelf, heer Frodo en Moppie is dat op het bed van de baasjes en Musty kruipt liever in een leeg doosje. Kortom, nog weinig actie hier in Silvolde. Maar het uur der waarheid moet nog komen natuurlijk.

Ach het is maar één nacht, dus laten we hopen dat het snel voorbij is. Wij katers wensen u allen een veilige jaarwisseling en veel geluk in 2014!