Buiten spelen

Eindelijk is het dan zover. Ze hebben er al af en toe even in gezeten, maar toen was het nog niet helemaal klaar. Nu dan wel. De buitenren, daar heb ik het over. Aan de garage vast hebben we een ren van 3 bij 5 meter gebouwd. In de ren is van alles te doen voor de katten. Ach, waarschijnlijk komen er nog wel wat dingetjes bij, een veilingkist aan de muur en een fikse boomstam om in te klimmen, maar voorlopig is hij al leuk ingericht. Omdat Maine Coons echte waterkatjes zijn, hebben we een watervalletje erin geplaatst, zo kunnen ze lekker "hengelen". Vandaag zijn ze op onderzoek uit gegaan. Zo grappig om te zien, hoe ze dat op hun eigen manier doen. Lotus is super relaxed, ze gaat overal eens rustig kijken en blijft vooral laag. Lilly is ondernemend en ondeugend, ze springt al snel ergens op en probeert steeds hoger te komen. Als ze iets ziet bewegen komt haar jachtinstinct om de hoek kijken. De boomstam en regenton zijn goed geïnspecteerd door de dames, ik geloof dat ze het wel leuk vinden. Kortom, we mogen concluderen dat Lotus en Lilly zich hier best kunnen vermaken.

 

De magische aantrekkingskracht van water....

Normaal gesproken zijn katten niet gek op water... maar toch vinden zij het enorm fascinerend. En Maine Coons zijn er zelfs vaak gek op. Dus als ik in bad ga, zit ik nooit alleen. Het is reuzegezellig in de badkamer want de twee snoezepoezen komen al snel kijken wat ik aan het doen ben. En dan zijn ze ook niet meer weg te slaan (niet dat ik dat ooit zou proberen). Het sop is prachtig en ook de waterstraal die uit de kraan komt, is betoverend.... Uren kunnen ze ernaar kijken en dan natuurlijk even dat pootje....
Gevaarlijk over de badrand balanceren en dan bijna in het water vallen, gelukkig is het vrouwtje er om ze op te vangen. En ondertussen natuurlijk gezellig kletsen, vooral Lilly zit altijd vol verhalen.
Ja, zo maken ze van een badbezoekje een gezellige happening!

Kiekeboe...

Ongeloof en verdriet

Hoe kan het...hoe kan het in vredesnaam.... Niet lang geleden is onze Frodo aangereden. Hij was al 14 en we waren erg verdrietig. Omdat we enorm geschrokken waren, besloten we dat Musty niet meer naar buiten mocht. Althans, we zouden een ren in de tuin maken, maar dus niet meer los. Frodo zou dat nooit hebben geaccepteerd, maar Musty vond het prima. Hij kreeg twee lieve vriendinnetjes en hij voelde zich de koning te rijk. Tot afgelopen dinsdagavond... ineens stortte hij in, zijn achterpoten waren van het ene op het andere moment verlamd. We schrokken ons wild en een regelden direct een bezoek aan de dierenarts. Eenmaal bij de dierenarts, waren zijn achterpootjes helemaal koud. Hij had pijn, dat was duidelijk.... wat voel je je dan toch machteloos.... De dierenarts begon zijn onderzoek, maar het was niet goed. Zijn hart klonk heel onregelmatig en hij kreeg het steeds benauwder. Trombose was de diagnose, waarschijnlijk vanwege een hartafwijking. Door de hitte speelde dat nu ineens heel erg op. We moesten Musty daar achter laten, aan het infuus... De twee prinsesjes Lilly en Lotus snapte er niets van. Ze zochten hem echt... zo verdrietig.
De volgende dag was het niet veel beter... we hebben het nog even aangekeken, maar aan het eind van de middag de knoop doorgehakt (mede op advies van de dierenarts). Hij is gestorven in de armen van Jan. Lieve Musty, geboren in de zomer van 2012 en overleden in de zomer van 2017... slechts 5 jaar hebben we van jouw liefde kunnen genieten. Ongelooflijk zo lief en verdraagzaam naar mens en dier... We zullen je zo ontzettend missen.... Lieve Musty, je bent weer bij je broertje Moppie en je twee goede vrienden Felix en Frodo... Vaarwel heerlijke, lieve, gekke "Saarlooswolfhondkater"...

Koning Musty en zijn twee bloemenprinsesjes

En zo gebeurde het dat wij afgelopen woensdag een tweede kitten gingen halen. Want het mooie zilver tabby poesje waar wij waren kijken, was toch nog beschikbaar. Nu had onze Musty maar liefst twee mooie meisjes om mee te spelen, hij voelde zich de koning te rijk. Het ijs was snel gebroken toen ze was gearriveerd. Musty is een rustige lieve kater, die eigenlijk alles wel goed vindt. Lilly vond het nieuwe vriendinnetje eerst nog wat spannend, maar toen ze door had dat het wel erg leuk was om samen met de achtbaan te spelen, was het ook met haar dikke pret.
En hoe ontzettend toevallig dat de stamboomnaam van dit poesje Lotus is. Dat past perfect bij Lilly (ook de stamboomnaam). Tja, toeval? Eigenlijk geloof ik daar niet zo in, het heeft gewoon zo moeten zijn.
Inmiddels hebben Lilly en Lotus enorm veel plezier samen en koning Musty bekijkt de tafereeltjes van zijn spelende prinsesjes eens rustig van een afstandje. Het poezenleven in huize Pols is goed. Nu moet er alleen nog zo snel mogelijk een mooie buitenren komen. En wat ook erg spannend is, kennis maken met de honden. Maar alles op zijn tijd. Eerst maar eens genieten van elkaar en van het speelgoed in de kattenkamers.

Nog meer kittens

Afgelopen vrijdag zijn we nog een keer op kitten bezoek gegaan. Dit maal in Gennep. Daar zat een heel lief Black-tortie Maine Coon poesje. Ze kwam direct lekker kletsend op ons af gelopen. Tja.... dan ben je toch verkocht. Maar we zijn sterk geweest en hebben afgesproken dat we er een nachtje over zouden slapen. Dat hebben we gedaan en het was een heerlijke droom. Dus toen we de volgende dag alle twee nog steeds verliefd waren, hebben we de knoop doorgehakt. Dit poesje zouden we gaan halen. Want één poesje vonden we toch net niet leuk genoeg, nu kunnen ze samen spelen. Samen? Ja, inderdaad, want het zilver grijze poesje van afgelopen donderdag bleek nog beschikbaar te zijn en haar gaan we dan ook a.s. woensdag halen. Twee lieve poesjes om samen te spelen en natuurlijk hoort bij samen ook nog onze lieve kater Musty.
Maar terug naar vandaag. We hadden afgesproken om 14.00 uur. Natuurlijk waren we veel te vroeg. Omdat het nogal warm was, konden we niet in een stilstaande auto blijven wachten. En de eigenaren van het poesje zouden speciaal voor ons om 14.00 uur naar huis komen van een braderie. Zij waren er natuurlijk nog niet. Dus zijn we maar een extra rondje gaan rijden, dan heb je in ieder geval de koelte van de airco nog. Om 13.50 uur kwamen we weer terug bij de plaats van bestemming. Ja hoor, de auto stond er. Duidelijk herkenbaar door de sticker: I love Cats. We belden aan en wederom kwam de kleine Lilly direct op ons toegelopen. Dus nog geen minuut nadat we binnen waren, stond Jan alweer te kroelen met de kleine op zijn arm. We hebben even wat gedronken en nog even bij alle andere katten gekeken, maar eigenlijk wilden we zo snel mogelijk met onze nieuwe aanwinst naar huis.
In de auto was Lilly heel lief en rustig, natuurlijk liet ze af en toe van haar horen, maar ze lag rustig in het kattenkooitje op mijn schoot. Thuis hebben we haar eerst even in de kattenkamer gezet. Even tot rust komen van alle belevenissen. Musty vond het in eerste instantie een beetje raar allemaal. Wat was dat nu weer? Maar ook hij moest gewoon even wennen aan de nieuwe situatie. Ook Lilly schrok toen ze hem zag, hoge rug en blazen, dat kleine ding. Maar het gaat steeds een beetje beter. Tja, moet allemaal nog wennen.
Gisteren hadden we de nieuwe krabpaal al in elkaar gezet en wat andere speeltjes klaar gezet in de kattenkamer. Het was wel ongelooflijk warm vandaag dus het raam stond op een haakje, het was redelijk goed uit te houden in het kamertje. Tegen de avond begon Lilly tot zichzelf te komen. Nu ging ze op ontdekkingstocht. De krabpaal werd uitgeprobeerd, het mandje, de achtbaan met het balletje. Kortom, ze had het er maar druk mee. Tot slot zocht ze een lekker plekje in onze kledingkast en lag ze heerlijk te pitten.

Djengiboy Lilly

Het mandje ligt lekker 

Lekker naar buiten kijken

Spelen met de veertjes (aan een hengeltje)

Wie is dat????????

Nieuw vriendje

Die gekke Musty... nu hij geen kattenvriend meer heeft, heeft hij vriendschap gesloten met een ekster. Ja, je gelooft het niet, maar het is heus waar. Het malle vogeltje komt Musty echt halen of uitdagen, hoe je het noemen wilt. Musty doet af en toe even alsof hij hem wil pakken, maar doet het nooit echt. Het is echt een spel tussen die twee. Nou het zal niet al te lang duren, want we gaan het kattenluik sluiten eerdaags. Ik wil niet nog meer katten verliezen aan die nare auto's. En dan komt er een mooie grote kattenren in de tuin. Want hij wil natuurlijk nog wel af en toe lekker buiten kunnen liggen. En dan.... gaat Musty een ander vriendje krijgen... of liever gezegd... vriendinnetje. Want we zijn vanmiddag bij prachtige Maine Coon poesjes gaan kijken. En ja, nu gaat dan toch echt eindelijk een keer die wens in vervulling. Er gaat een Coon poesje komen! Wanneer, en welke precies, dat blijft nog even een verrassing... maar vanmiddag hebben we heerlijk kunnen knuffelen!

Nog meer slecht nieuws...

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik heb geschreven op dit blog. Inmiddels hebben er twee kanjers van ons, ons verlaten. Lieve wijze heer Felix is overleden naar aanleiding van een nierprobleem. Hij had altijd een zwakke gezondheid, hoewel je dat niet aan hem merken kon. Hij was de grote beschermheer van de andere katers en de schrik van de buurt. Binnen was hij echter de zachtheid zelve. Wat een lieve zachte kroelkater was het. Toen zijn nierprobleem wel heel erg werd en hij echt pijn kreeg, moesten we de moeilijke beslissing nemen om hem te laten gaan. Intens verdrietig waren we over dit bericht.
En tot ons grote verdriet kregen wij op 11 mei wederom telefoon van de dierenambulance. Ik kon het bijna niet geloven. Frodo was aangereden. Frodo, die slimme snelle kater, die iedere auto jarenlang te snel af was geweest. Nu dan toch slachtoffer van de meest gevreesde vijand van de kat. We troosten ons met de gedachte dat Frodo weer samen is met zijn grote maatje Felix. Ze liggen naast elkaar begraven achter in onze tuin. Maar het heeft mij wel enorm aan het denken gezet. Want wat nu? Musty is nog alleen over en zichtbaar eenzaam. Musty is een lieve kruising Britse korthaar x Hollandse straatkat. Hij is niet te groot, wat kort op de pootjes, heeft een enorm lief zacht stemgeluid en is super zacht en vriendelijk. Hij ligt graag bij ons op bed en komt voor het slapen gaan een poosje kroelen. Maar.... wat nu?
Een kat erbij en weer het risico lopen dat we veel te vroeg afscheid moeten nemen?
De katers binnen houden? Maar wat doe je een Hollandse straatkat dan aan? Musty zou het niet zo erg vinden, die is rustig en meer hond dan kat, zeggen we wel eens. Maar als je er één treft als Frodo, dan zou het dierenmishandeling zijn om die te proberen binnen te houden.
Daarnaast speelt al jarenlang de wens om eens een raskat te nemen. En dan natuurlijk niet zomaar één. Ons hart ligt dan bij de Maine Coon. De reden is simpel, het gaat ons om het geweldige karakter van deze kat. Ook hier kan je bijna zeggen, dat het de hond is onder de katten. Het is een rustige kat (hoewel hij ook heerlijk speels kan zijn zo af en toe), heeft een lief zacht stemgeluid en kletst graag, is een gezelschapsdier en bovendien ziet hij er nog prachtig uit ook.
En zo overwegen we nu dus serieus om de stap te gaan wagen.
Misschien krijgt Musty wel een heel mooi, half langharig vriendinnetje.....